Mamo! Uszyj mi kostium...NAJLEPIEJ NA JUTRO...

Czy Wasze dzieci też mają takie pomysły i życzenia?

Zrobić coś na już, nie mając w ogóle pomysłu i potrzebnych materiałów?

U nas takie rzeczy są prawie na porządku dziennym :) 

Chyba już się do tego przyzwyczaiłam. 

Ostatnio hitem jest bajka "Kraina Lodu". Ogląda ją zarówno starsza, jak i młodsza córka.

Więc wcale mnie nie zdziwiło, jak córka zaproponowała, abym uszyła kostium Elsy. 

Oczywiście kostium, który udało mi się zrobić z tego, co miałam akurat w domu, przypomina strój Elsy tylko kolorem. Ani jego forma, tkaniny, krój nie odzwierciedlają przepięknej sukni księżniczki z bajki.

Jedyną błyszczącą rzeczą, którą znalazłam, była serweta srebrna w gwiazdki, 

Spódnica powstała z woalu niebieskiego, do którego doszyłam podszewkę z satyny kreszowanej białej. 

Tren, który tak naprawdę był peleryną, również powstał z woalu, ale tym razem białego, bo niebieskiego już zabrakło. 

Wszystko obszyłam lamówką, bo tego akurat też mam w domu po dostatkiem, tak samo, jak woalu :)

Bluzka, to jedyna rzecz, którą wyjęłam z szafy. Nie miałam ani tkaniny, ani czasu na uszycie nowej bluzki. 

I wiecie co?

Mimo, że to nie był na pewno wymarzony błyszczący strój Elsy, 

to córka i tak była zachwycona!

 Widziałam niesamowitą radość w jej oczach. 

I to, jak mnie uściskała i powiedziała, że jest piękny...

Jaki z tego morał?

W przyszłym roku też uszyję ;D

Jak się szyło pepitkowe koło :)

Jest to moja druga spódnica z koła, którą szyłam. 

Pierwszej jeszcze nie wstawiłam, bo nie mam zdjęć.

Ta natomiast była prezentem świątecznym dla Nati :)

Dzianina NUREK w pepitkę biało-czarną, zamek kryty z boku. 

Wykrój zrobiłam sama.   

Wystarczy znać obwód pasa i długość spódnicy. 

Korzystałam z opisu, jaki znalazłam w książce "Kulisy Kroju i Szycia" Zofii Hanus.

 Stara książka. Ta moja jest z 1985 roku i ma pożółknięte już nieco kartki, 

ale ma dużo przydatnych wskazówek i opisów, 

jak stworzyć wykroje pod konkretną sylwetkę i na konkretne wymiary.

Chciałabym jeszcze stworzyć wykrój na spodnie, które idealnie pasowałyby na moje wymiary, 

ale do tego potrzeba więcej czasu i spokoju, bo jest dużo więcej obliczania.

Wracając do pepitkowego koła...Z początku miałam problem z szyciem. 

Kupiłam igłę, którą poleciła mi Pani w pasmanterii. 

Niestety, nie chciała szyć.

 Maszyna przepuszczała ścieg, igła jakby nie chciała się chwilami przebić przez materiał. 

Do tego nić górna co chwilę zrywała się.

Zmieniłam igłę na niebieską, którą dostałam w komplecie z maszyną. 

Od razu było widać różnicę. 

Ścieg zrobił się równy, ładny, igła bez problemów przechodziła przez dzianinę

 i nić również przestała się zrywać. 

Dół spódnicy obrzuciłam ściegiem obrębiającym. Jest to ścieg nr 9 w mojej maszynie. 

Do tego ściegu należy zmienić stopkę na obrębiającą.

Następnie podwinęłam materiał na 0,5 cm i przeszyłam ściegiem prostym z użyciem stopki do ściegu prostego. 

Ale to nie koniec ze zmianą stopek :) Został przecież jeszcze zamek kryty, a do tego celu używam stopki do wszywania zamków krytych i drugą stopkę do zwykłych zamków. 

Może niektórzy z Was stwierdzą, że to czasochłonne tyle razy zmieniać stopki.

 Kiedyś sama tak myślałam i wszystko szyłam jedną mimo, 

że w starej maszynie również miałam kilka stopek na zmianę. 

Uwierzcie, że zmiana stopek bardzo ułatwia i usprawnia szycie detali. 

A sama zmiana to zaledwie kilka sekund, więc warto. 

Więc jeśli macie więcej stopek, to nie bójcie się ich zmieniać.

Najgorzej to zacząć. A jak już się zacznie, to się nie przestanie :)

Koniec z opisem. Czas na zdjęcia.

Przygotowania: wykrojony materiał na spódnicę i na pasek.

Ostatnie pomiary :)

Tutaj widać ścieg obrębiający.

Podwinięty nurek.

Wszyty zamek.

Ostatnio podszkoliłam się w doszywaniu zamka krytego, 

z czego się bardzo cieszę, bo zawsze miałam z tym problem.

Doszyty pasek.

Pozdrawiam wszystkim stałych i nowych bywalców!

FirAnna 

Spódnic mam mało...więc sobie uszyłam :)

Faktycznie, spódnic mam mało. 

Kiedyś miałam ich więcej, ale odkąd mam dzieci, spódnice i sukienki zeszły na dalszy plan, zostawiając miejsce spodniom i legginsom. 

Jednak są czasami takie dni, okazje, kiedy wypada założyć spódnicę.

 Najgorzej, jak takiej odpowiedniej nie ma w szafie ( odwieczny problem kobiety, prawda? ).

Więc uszyłam. 

Oczywiście bez zamka i guzika, bo miała być wygodna. 

Materiał jest elastyczny - powiedziano mi w sklepie, że nazywa się otoman.

 Do tego miękka ekoskórka na boczne wstawki.

Doszyty pasek również z otomana, a w pasku szeroka na 3 cm guma.

Wzór odrysowałam z prostej sukienki, która również jest uszyta z dzianiny.

Z wykroju odcięłam prosty karczek oraz boczne paski z ekoskórki.

Po zszyciu ze sobą wszystkich elementów powstała spódnica, 
którą uwielbiam za to, że jest wygodna i krępuje ruchów.

Zdjęcia zostały zrobione w ostatnie dni cieplejszej jesieni. 

Jest wygodna, nie za krótka, nie za długa,

 ma wstawki z ekoskórki i nie ma zamka. 

  

Znowu w akcji recykling ;)

Wiem, że wczoraj obiecałam, że kolejny post będzie z opisem 

jak uszyć szybko koszulkę do spania :)

Ale dzisiejszy post, to zupełny spontan - miało go w ogóle nie być.

Kończy się III Wyzwanie Szyciowe Grupy Poznań Szyje. Tym razem to spódniczki.

Już na początku uszyłam dla córki spódniczkę z satyny, 

a dwie kolejne spódniczki powstały z recyklingu.

 Oto one: 

Biała w czarne kwiatki była moją spódnicą już nie noszoną, a szara - to bluzka.

Dzisiaj powstały kolejne spódnice, tym razem dla mnie :)))

Obydwie z recyklingu.

Na zdjęciach widać z czego powstały i jak wyglądają.

I wiem jedno - będę je nosić :D

PRZED ZMIANĄ

PO ZMIANIE

I kolejna :)))

PRZED ZMIANĄ

PO ZMIANIE

Wycięcie celowo zrobiłam tylko na jednej nodze, a nie na całym przodzie :)

Pozdrawiam!

Pani Wiosna latem ;D

Ten post powinien pojawić się już 3 miesiące temu...

Ale u mnie już tak jest z czasem, że mam ogromne opóźnienia. 

Mam nadzieję, że mi wybaczycie i nie będziecie za bardzo krzyczeć, że pomyliłam pory roku ;)

Ten strój powstał w ramach przywitania Wiosny w szkole.

Oczywiście był szyty dzień wcześniej, więc nie miałam zbyt wiele czasu na to, aby go dopracować i uszyć super kieckę :)

Poświęciłam mu dosłownie 2 godzinki.

Najważniejsze dla mnie i dla córki było to, aby był w barwach wiosennych 

i oczywiście długa spódnica.

Kupiłam 2 rodzaje tkanin. Wydałam w sumie 18 zł.

Strój Wiosny wg mojego projektu, to bluzka z szerokimi i długimi rękawami, 

które mają otwory w okolicy ramion.

Do tego spódnica uszyta z prostokąta z wciągniętą gumką. 

Ważne, aby choć trochę się kręciła.

Z pozostałości materiału doszyłam długi pas, który przeistoczył się w kokardę zawiązaną z tyłu.

Powstała jeszcze opaska na głowę oraz krótkie wstążki do przewiązania długich rękawów :)

Zostawiam Was ze zdjęciami, a ja biegnę do maszyny :D

Pozdrawiam!